حلزون خانه به دوش


 

احساس  کنی  یه  نفر  باید پیشت  باشه  و نیست،یکی  که  باید  بهش  اعتماد  کنی  و نزیدیکترت  کنه  ولی  نباشه.اهنگ  گوش  کنی  و یادش  بیفتی  و از  خودت  حرصت  بگیره  که  چرا  به  خاطر  اونی  که نیست   گریت  میگیره  کسی  که  حتی  نمیشناسیش  و  هیچ  تصوری  ازش نداری.کتاب  بخونی  و  لبخند  بزنی  ای وای  چقدر شبیه  اون  حرف  میزنه! کتاب  و  ببندی  و  خیره شی  به  گوشه های  سقف  که  دوست داری  مربع باشه  ولی  مستطیله بهت  زده  شی  چرا  اینو  گفتی؟تو  که نمیشناسیش .داد  بزنی، با  لرز  وضو  بگیری ،نمازت  شکسته  شه  هق هق  کنی و قران  از  دستت  سر  بخوره  ،دوش  بگیری  سرد  سرد، چای  بنوشی  داغ داغ . هی  تضاد  بسازی  و کاموایی  بپوشی  تا  مثل  خر  تب  کنی  با  رکابی  و  تن  خیس  بشینی  زیر  باد  مستقیم  کولر  تا  مثل  خر  سینه  پهلو  کنی  و  زار  بزنی  از  این  مسخرگیا .به  هیچ  کس  مطمئن  نباشی  ،همه  چیرو  یه  طور  دیگه  برداشت کنه  هیچ  چیز  صادقانه ای  وجود  نداشته باشه


حلزون خانه به دوش