حلزون خانه به دوش


 

.((در نبرد  من  و  زندگي در  يک  کشور  اسلامي  من  ميخواهم زنده  بمانم  و  زندگي  ميخواهد مرا از  پاي  در  اورد و قطعا من بازنده  خواهم بود البته اگر  بخواهم شرافتمندانه و انساني زندگي کنم ))

از  صبح  ديروز  دلت  گرفته  باشه رنگ  اسمون  و  زود  شب  شدن  هم  يادت  بياره  داري  به  پادشاه  فصل ها  نزديک تر  ميشي.گاه گاهي  نمي  هم  بزنه.

شب  اتفاقايي  برات  بيوفته  که شايد  براي  طرفت  هم  مهم  نبوده  باشه  ولي  خودت خودت  و  خيلي  اذيت  کني  انقدر  که  صبح  پر دکمه ترين  مانتوي  دنيا رو بپوشي  و  راه  بيوفتي براي  خريد  نون  دستات  رو تا   مچ  تو  جيبات  فشار  بدي  و سرت  هم  انقدر  بياري پايين که    فرو بري.رو  جدول  ها  گردو  شکستم  بري   از  عطر  ياس  هاي  سفيد  و  زرد  هيچ حسي   نداشته  باشي ... بهونه  اي  پيدا  کرده  باشي  تا   از  خودت  حرصت  بگيره و  همه  ي  اون  مزخرفاتي  که  جدا جدا  مشغولت  کرده  بودن  با  هم  خراب  شن  رو  سرت  يا  دلت  ...  بياي  خونه  ولو  شي  رو  صندلي  و هاي  هاي  گريه  کني    مامان  بيخيالت  هم  نگران شه   و  حتي  به لباس  هاي  جديد   نيوشا  کوچولوي  عزيزت  هم  اهميت  ندي . نقل  مکان  کني  رو  تخت دونفره  بابايينا و دو  تا  بالش  بذاري  رو  سرت  و  يه  پتو  هم  بکشي  روسرت  دلت  بخواد  مثل  خر  تب  کني  و  بکني. از   تصور  غذا  خوردن  چندشت شه   باباي  بيچارت   ازت  بخواد  بري  پيشش  تا  حرف  بزنيد  و نري....   خواهرت  فکر  کنه   تو  روز  جمعه  خراب  کن  ترين  ادم  رو  زميني....و  همونطور  ساعت  ها  بخوابي  و  به  زندگي  سگي  و  تکراريت  فحش  بدي  و  فکر کني   ايني  که  هستي   هرگز  اون  دختره  پر هياهو ي  سرشار  از  ارزو  نيست.  و به  کارايي  که  دوست  داشتي و  انجام  ندادي....  اميدي  که  به  اون  مصاحبه ي لعنتي  بستي .... تو  اين  گيرو دار  باشي  که  بهترين  دوستت  اس ام اس  بزنه  که  امروز  دلش  شور  ميزنه  و  ناراحته...

...................................

من يه ادم  معمولي  و  انرمالم! از ديروز  دلم گرفته و  حالم خوش نيست .از صبحش  تا   عصرش  که اسمون  خاکستري خالص بود و شبش  که   رفتم  تو  خيابون هاي  ترسناک  اين  شهر  وانقدر  دويدم  تا  نفسم بريد.

امروز  رفتم بيرون  براي  نون  گرفتن   دستم رو  تا  خرخره  کردم  تو جيب  و   سرم  رو    تا  زانوهام اويزون  رو  جدولا  راه رفتم  و فکر  کردم و  فکر،  پر  دکمه  ترين  مانتوي  دنيا  هم  تنم بود.خونه  که  رسيدم  نشستم  پشت   پي سي  و   تا  تونستم  صداي هدفون  رو بلند  کردم  به  جاي   گريه  ام  نامجو  رو ميشينيدم  که   داد  ميزد  . دو تا  کوچولو ها  اومدن  و کلي  هم  لباس  خوشگل  خريده  بودن  سرمم  بلند  نکردم  فريبا  هدفون  و  از  گوشم  درا ورد, قاطع  گفت پاشو  بچه  ها  حوصله شون  سر  رفته  ميخوان  بازي کنن  با  کامپيوتر.....بي  اراده  تر  از  اون   که  ممکن  بود   اشک  الود  نعشم  رو تا  تخت  مامانينا  کشيدم  و  دمر   ولو  شدم  دو تا  بالنش  هم  رو  سرم  و  پتو  هم  کشيدم  با  همون   پر دکمه ترين  مانتو  که  از  گرم  ترين  ها هم هست  با  شلوار  لي  ميخواستم  مثل  خر تب  کنم!تمام  غم  و  غصه  هايييي که ازشون  فرار  ميکردم  ريخت  تو  يه  جاييم  دلم  يا سرم   يادم  نيست.   مامان  اومد  و کمرم رو ماساژ  داد  و  کلي ناز  کشيد  که  چي  ميخواي؟عصري  بريم  بيرون؟ايس پک  بخوريم؟  بيرون  کسي  روديدي؟بهت  حرفي  زدن؟ کسي  مرده؟ طفلي  فکر ميکنه  مثلا  من  عاشق  شدم.  نيوشا  و  رومينا ميان  اتاق (چه  بازي  واقعا!)  نيوشا  شروع  ميکنه  دکتر بازي  با  مامان  .ميگه  خانم  دخترتون  مريضه  و  اگه  يه  سرفه ديگه  کنه   شايد  بميره  ها  از من  گفتن .بايد  سرخ  کردني  و  بستني  زياد  بخوره  و سوپ و استامينوفن هم . امپول بزنيد  .مامان  الکي  گريه  ميکنه  و ناخنش  رو   چند  جاي  من   فرو  ميکنه .صدام  در نمياد . گلوم  گرفته .مامان ميگه  پا شو  مريض  ميشيا تب  داري. نيوشا  اصلا  مايل  نيست  بازي  به  اين  طبيعي  بهم  بخوره.  فريبا  مياد  تا  منو  و دور  پتو  پيچيده  ببرن  پذيرايي   .جيغ  نميتونم  بکشمن.حوصله  هم  ندارم .بيخيال ميشن و ميرن .بابا  صداش  مياد که  ميگه  دختر من  چرا دلش گرفتّ؟بابا  که  نميتونه  بياد  تو  پاشو بيا  ببينمت. نميرم و.مشغول  غذا ميشن.

کلي  گريه ميکنم.  از  اين که  مثل  سگ  زندگي  ميکنم  و  تکراري .سگ  با وفا خوبه  مامان و  بابا . مثل  سگ  گاهي  دو دو  ميزنم   تو  خيابون . با   محبتي  از  طرف  مامان  و  بابا   دمم هم  براي  تشکر  تکون  ميدم. لا  اقل  نميخوام  غذا بخورم  تا  از  اين  سگيت  کم  شه. دوست دارم برم  کلي گالري  عکس  و  نقاشي  و  کاريکاتور  اونم  تنها. برم کوه   و بشينم  جاي  خلوتش  واسه  خودم   بخونم. تمام  خيابون  هاي  تهران رو  پياده  گز  کنم. ميخوام  راه  که  ميرم  مردم  شاد  رو   نگاه  کنم. از  اين  کاراي  مسخره تر. همه ي  اينا هم  تنها  انجام  بدم  تنهاااااااااا .

حتما  امروز  فريبا  رو  دفترچه اش  مينويسه  من  يه  خواهر  مجنون  و   روز  جمعه  خراب  کن  دارم! بابا  فکر ميکنه   من  چرا  اينطوري  شدم؟ مامان  هم  که  ميگه: شانس  منو!  نيوشا هم  براي  همه  تعريف  ميکنه  من  امروز  کلي  گريه کردم و  با کسي  حرف  نزدم و  انقدر بي  شعور  بودم  که  لباساش  هم نديدم  و  من  هميشه  دارم  غصه میخورم!

تو عکسهاي بچگيم  يه عکس هست  که خيلي دوسش دارم. هم  خودم هم   بقيه. يه  جوراب  سفيد دارم  که  پاشنه  و  پنجش قرمزبا  پيرهني زرد  و قرمز  يه  جور  بامزه اي نشستم. يکي از پاهام  هم تودستم يه مدلي  که  انگار   از  خنده دارم  روده بر ميشم  طوريم  لبخند زدم  که  دو تا  دندون  کوچولوي سفيد   معلومه  ابروهام  هموني  که هست   سر خورده  و چشمايي  بدون  چروک  و  براق.  دارم  پشت دوربينو  با  اشتياق  نگاه ميکنم .در اينکه  عمو ها و  عمه ها  دارن  کلي ادا بازي  در  ميارن تا  اين  دخمل  کوچولو  دندوناش  معلوم شه شکي نيست.   دوست داشتم الان  هم چند  نفري بودن  تا  من   ميتونستم  اونقدر شيرين  و صادقانه  لبخند  بزنم


حلزون خانه به دوش